GÖRÜLMEYEN KAHRAMANLARIN SESİ: ENGELLİ AİLELERİ TÜKENİYOR!
Engelli bireye sahip yüzlerce aile, her gün sadece engellerle değil; ekonomik kriz, psikolojik yorgunluk ve yalnızlıkla da mücadele ediyor. Toplumun ve yerel yönetimlerin desteğini bekleyen aileler haykırıyor: "Bizden sonra onlara ne olacak?"
Engelli bireylerin hakları kağıt üzerinde korunsa da günlük yaşamda ailelerin omuzlarındaki yük her geçen gün ağırlaşıyor. Yerel muhabirlerimizin görüştüğü birçok aile, yaşadıkları zorlukları şu ana başlıklarla özetliyor:
- 7/24 Yoğun Bakım Yükü: Aile üyeleri, özellikle anneler, kendilerine bir dakika bile vakit ayıramıyor. Bu durum kronik psikolojik strese ve tükenmişliğe yol açıyor.
- Cebi Yakan Faturalar: Özel eğitim, fizik tedavi ve medikal malzeme masrafları, mevcut ekonomik şartlarda ailelerin belini büküyor. Devlet desteği yetersiz kalıyor.
- Sosyal Tecrit ve Yalnızlık: Toplumun önyargılı bakışları ve evden çıkamama durumu, bu aileleri sosyal çevreden tamamen uzaklaştırarak yalnızlığa itiyor.
- Kentin Engelleri Bitmiyor: Kaldırımların yüksekliği, rampaların önündeki araçlar ve erişilebilir olmayan toplu taşıma araçları, sokağa çıkmayı adeta bir çileye dönüştürüyor.
- En Büyük Korku; Gelecek: Ailelerin uykusunu kaçıran en büyük soru işareti ise net: "Ben ölürsem, çocuğuma kim bakacak?"
YEREL YÖNETİME ÇAĞRI:
Kentimizdeki sivil toplum kuruluşları ve aileler, yerel yönetimlerin acilen "Mola Evleri" (ailelerin çocuklarını güvenle bırakıp nefes alabileceği merkezler) açmasını, psikolojik destek ağları kurmasını ve fiziki altyapıyı engelsiz hale getirmesini talep ediyor.
engelsizhaber23